Huidige stand
€ 156.832,00

Ogenblik op De Wallen

de vrouwen in de ogen kijken, dat viel niet mee

Het is druilerig weer. Toch moet het er maar van komen op deze maandagavond: van een wandeling over de Amsterdamse Wallen. Want wie, zoals ik, daarover wil schrijven , die moet daar een keer hebben gelopen en rondgekeken. 
 

 

Ik voel me behoorlijk opgelaten zodra ik het gebied betreed: wat ga ik zien? En hoe ga ik dat beleven? Hoe onbewogen zal ik blijven? Ik weet: mijn man-zijn maakt me kwetsbaar omdat het daar precies daarom draait. Zoals een stuk ijzer moet weten wanneer het langs een magneet gaat, zo moet je als man op de Wallen er niet luchtig over doen als je je in dát krachtenveld begeeft. Voor je het weet is de aantrekkingskracht te groot en zit je tegen een raam aangeplakt. 
Hier op de Wallen gelden andere wetten dan die in het normale leven. En ook christenmannen en –jongens doen er goed aan zich dat te beseffen. Je kunt bij wijze van spreken de hele catechismus uit je hoofd kennen, in driedelig zwart rondlopen en toch voor de bijl gaan, want met al die dingen heb je je man-zijn niet geneutraliseerd tegen het erotisch magnetisme dat zich daar laat gelden.
Wat ik er zag wekte bij mij toch vooral bevreemding. 
In het normale leven gaan die samen op, lijf en geest, lichaam en persoon. Die twee samen maken iemand tot wat hij of zij is: een persoon met een eigen identiteit. 
Maar op de Wallen wijken ze uiteen. Gaat die persoonlijke identiteit, dat eigen ik van een vrouw schuil achter het lichamelijke, dat zich ook nog eens vervreemdend eenzijdig erotisch manifesteert. 
Het gevoel langs een winkelraam te lopen met ongeklede etalagepoppen drong zich bij me op. Ook dan komt het vrouwenlijf in al zijn kaalheid op je af. Het verschil is dat het dan geen verwarring wekt, want je weet: dit is nep.
Van die vrouwen achter de ramen wist ik ook: dit is nep, en toch waren ze levensecht. Hier stonden geen poppen, maar vrouwen van vlees en bloed en dus met een eigen persoonlijkheid, met authentieke gevoelens. Daarom was het daar wel verwarrend om te zijn.   ​​​​​​
Ogen
Waarmee ik vooral grote moeite had? De vrouwen en meisjes in de ogen te kijken. Omdat ik geen boodschap wilde afgeven in de zin van: ik kies als klant voor jou. Maar het was vooral omdat ik in die ogen een mens zag, een ogenblik contact maakte met die authentiek persoon, die zich diep had verscholen in dat uitvergrote lichaam. 
Precies dát maakte zo’n oogcontact pijnlijk, althans voor mij. Want geconfronteerd worden met dat contrast, met die wanverhouding, tussen een authentiek mens, zichtbaar in een ogen-blik, én een lijf dat zich volgens de regels van cliché-erotiek heeft gevormd - ik vond dat pijnlijk om mee te maken. 
Zodoende viel het me niet mee om daar te lopen. “Genoeg gezien”, fluisterde ik mezelf toe, om even later met gebogen hoofd de Wallen uit te lopen. 
De indrukken waren met me mee naar buiten gelopen, merkte ik later, want ik raakte die zomaar niet kwijt. Of het mijn mannelijkheid was die een poging deed me toch te overwinnen? Het zou zomaar kunnen.
   

 

Help mee: opnieuw beginnen
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn
Help mee: opnieuw beginnen
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn

Contact

RD-actie:
055 - 5390 222
Contactpersoon:
Ab Jansen | 06 536 55 651
ajansen@refdag.nl

Doneren

IBANnr: NL67 INGB 0002 9707 00
T.n.v. RD-actie te Apeldoorn.

KvK: 41040291

Voorgaande acties

Moldavië - 2019
India - 2018
Birma - 2017
Uganda - 2016
Kaukasus - 2015
Bangladesh - 2014
Zuid-Sudan - 2013

Jaarlijkse actie van