Huidige stand
€ 1.224.253,00

Actie voeren gaat over in actie vieren

tussenstand is de één miljoen euro gepasseerd

Geregeld krijg ik die vraag voorgeschoteld: hoe kan het dat de RD-actie voor Moldavië zo goed loopt? Nu de tussen(!)-stand de één miljoen is gepasseerd, kan ik er niet meer omheen daar iets van een antwoord op te geven.

Waarom de actie zo goed loopt? Ik denk dat ik wel weet waarom actie voeren een beetje actie vieren werd.
Met zijn allen hebben we de afgelopen weken toch een beetje staan huilen bij de droevigheid die vanuit Moldavië op ons afkwam.
Het volgende klinkt misschien wat dramatisch, toch heb ik meermalen het gevoel gehad dat ik bij een open graf stond: ook daar valt alle franje weg en verstommen alle mitsen en maren. Omdat je er word geconfronteerd met iets wat je "de laatste werkelijkheid" zou kunnen noemen: de werkelijkheid van ontluistering, die zich opdringt als láátste waarheid. Als het ware dansend op je ziel wrijft die het erin: dit is hem dan, die mens. Slachtoffer van een gevallen, ontaarde werkelijkheid.
Natuurlijk hoort daar ook het belijden bij van een mens als mede-dader van die ontluisterende realiteit, die in Moldavië zichtbaar en beleefbaar wordt. Corrupte politici en bestuurders die hun land nu al zoveel jaren in gijzeling houden: ze verdienen een plekje aan de schandpaal.
Maar met onze actie zijn we niet bezig een evenwichtige dogmatiek te formuleren, maar daadwerkelijk op te komen voor slachtoffers van die weerzinwekkende werkelijkheid: kinderen, ouden van dagen, gezinnen.
Leidt een grafstemming dan tot vrijgevigheid? zult u zich afvragen. Nee, zeker niet, maar een gedeeld moment van stil verdriet over zoveel ellende is wel een vruchtbare voedingsbodem voor gezamenlijke actie.
En die voedingsbodem is er ook in het perspectief dat wordt geboden, alle ellende ten spijt. De nood geeft de baptisten-gemeenten in dorpen en wijken de kans om dicht bij al deze mensen te komen: niet op een afstand en zakelijk, maar heel persoonlijk, indringend.
Tientallen jaren waren baptisten de voetveeg van het communistisch regime, werden ze opgejaagd door atheïstische machthebbers en hun handlangers in de samenleving. Het lege geestelijk klimaat in de samenleving is daarvan nog altijd een triest gevolg.
Een samenleving die materieel en geestelijk in puin ligt; het is de erfenis van de Sovjetperiode die Moldavië begin jaren 90 van de vorige eeuw overhandigd kreeg toen het een onafhankelijke republiek werd.
Tegelijkertijd klonk er vanuit al dat roest, puin en afval een roep: de velden zijn wit! Een oproep was het. Dat de baptisten in Moldavië dat als Gods roepstem hebben gehoord en aan de slag zijn gegaan, dat vond en vind ik zo prachtig dat ik u daarvan de afgelopen weken enthousiast deelgenoot heb willen maken. Want ik zag ze gáán, met hun tasjes vol voedsel, ik zag ze zitten en staan in hun kerkzaaltjes: kinderen en ouden van dagen opvangend, voedend, bezighoudend, en weer perspectief biedend voor hun levens. Dat perspectief, dat zicht op een toekomst was er niet het minst door het Evangelie te delen. Juist daar zijn al die mensen hard aan toe, want na het failliet van de ideologie (communisme), leek niets anders over dan die van het materialisme en het kille kapitalisme.
Perspectief bieden aan mensen die maatschappelijk en geestelijk aan de grond zitten, dat is wat de baptisten doen in Moldavië, en dat betekent: hulp bieden, zeker, maar toch ook: hen helpen om weer zelf aan de slag te gaan, iets van inkomsten generen: handen uit de zakken en uit de mouwen. En intussen ook indringend en betrokken het Evangelie dichtbij hun hart brengen: hun mens-zijn in Gods ogen leren zien en beamen: in al zijn evidente ontluistering, maar vervolgens ook in hun (minder evidente) bestaan als schepsels van God.
Gezamenlijk treuren, dat deden en doen we rond Moldavië, maar ook en vooral gezamenlijk vieren. Vieren? Ja, van wat God laat zien in het concrete werk van de baptistengemeenten in dorpen, wijken en steden. Dat werk is ogenschijnlijk nietig, eenvoudig en onbetekenend, maar wie goed kijkt, die ziet iets groots, iets fundamenteels en duurzaams gestalte krijgen: op de puinhopen wordt geestelijk, materieel en maatschappelijk gebouwd.
Tegenover die láátste werkelijkheid van ontluistering, stelt de christelijke gemeente in alle eenvoud háár laatste waarheid, die van Gods Koninkrijk dat komende is, de waarheid van Zijn toekomst
.
Daar een bijdrage aan mogen geven, dat is puur genieten. Dat heb ik zo ervaren, en gezien onze tussenstand, zou het zomaar kunnen dat ook u dat zo hebt beleefd.

 

Steun de kerken in Moldavië
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn
Help de kerken helpen
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn

Contact

RD-actie:
055 - 5390 222
Contactpersoon:
Ab Jansen | 06 536 55 651
ajansen@refdag.nl

Doneren

IBANnr: NL67 INGB 0002 9707 00
T.n.v. RD-actie te Apeldoorn.

KvK: 41040291

Voorgaande acties

India - 2018
Birma - 2017
Uganda - 2016
Kaukasus - 2015
Bangladesh - 2014
Zuid-Sudan - 2013

Jaarlijkse actie van